Gdy płuczka wiertnicza wraca z odwiertu, niesie ze sobą urobek wiertniczy i inne ciała stałe o szerokim zakresie wielkości cząstek. Wibracyjny przesiewacz łupków wykorzystuje przesiewanie wibracyjne, aby umożliwić płuczce wiertniczej i drobniejszym cząstkom przejście przez sito, jednocześnie transportując większy urobek do końca wyładowczego. Jako pierwsza główna jednostka separacyjna w systemie kontroli osadów, przesiewacz wpływa na obciążenie desanderów, desiliterów, wirówek i zbiorników na płuczkę.
Dobre przesiewanie nie oznacza wybierania najdrobniejszego możliwego sita w każdej sytuacji. Wybór sita musi równoważyć wydajność separacji, zdolność przetwarzania, straty płuczki wiertniczej i żywotność. Dokument techniczny EPA USA dotyczący płuczek wiertniczych opisuje kontrolę osadów jako proces etapowy, który usuwa większy urobek, a następnie drobniejsze osady, aby aktywna płuczka wiertnicza mogła zachować swoje wymagane właściwości. Przegląd zarządzania odpadami wiertniczymi IOGP również zauważa, że wybór sita zależy od konstrukcji przesiewacza, szybkości cyrkulacji, właściwości płynu, rozmiaru otworu i szybkości penetracji. Czynniki te należy ocenić łącznie.
Kluczowe czynniki przy wyborze sita
Potwierdź konstrukcję przesiewacza i sita
Przesiewacze łupków różnią się wymiarami kosza, układami wsparcia, systemami napinania i efektywną powierzchnią przesiewania. Zamawiając sito do przesiewacza, oprócz klasyfikacji siatkowej lub zgodnej z API 13C/ISO 13501, należy sprawdzić wymiary panelu, metodę instalacji, osprzęt napinający, układ wsparcia i typ sita. Sam numer siatki nie może opisać pełnego zachowania separacyjnego sita.
Dopasuj sito do sekcji wiercenia i systemu płuczki
Sekcje z dużymi otworami, gruby urobek lub wysokie natężenie przepływu mogą wymagać konfiguracji, która priorytetowo traktuje przepustowość i ciągły transport osadów. W sekcjach, gdzie ważniejsza jest niska zawartość osadów wiertniczych, można rozważyć drobniejsze praktyczne rozwiązanie przesiewające, jeśli przesiewacz poradzi sobie z wynikającym z tego obciążeniem. Płuczki wiertnicze na bazie wody, oleju i syntetyczne również zachowują się inaczej, ponieważ lepkość, zawartość piasku, osady koloidalne i temperatura wpływają na wydajność sita.
Odczytaj warstwę sita podczas pracy
Operatorzy powinni sprawdzić, czy płyn jest równomiernie rozprowadzony po sicie, czy osady gromadzą się w jednym obszarze, czy przesiewacz wykazuje zatykanie, nadmierne przenoszenie płuczki lub wyładowanie mokrego urobku. Zbyt drobne sito może zmniejszyć wydajność i łatwiej się zatykać; zbyt grube sito może przepuszczać zbyt wiele osadów wiertniczych do urządzeń znajdujących się niżej. Decyzje dotyczące sita powinny być zatem powiązane z pomiarami właściwości płuczki, wyglądem urobku, stratami płynu i obciążeniem jednostek znajdujących się niżej.
Praktyki instalacji i konserwacji
Przed instalacją należy sprawdzić ramę sita, paski wspierające, elementy gumowe, części napinające i tkaninę sitową. Zainstaluj i napnij każdy panel zgodnie z procedurą producenta przesiewacza. Podczas początkowej pracy należy sprawdzić luźne panele, nierównomierne wibracje, nietypowe zużycie i wycieki. Pęknięty, uszkodzony lub źle napięty panel należy niezwłocznie wymienić, aby urobek nie omijał etapu wstępnej separacji.
Czyszczenie sita powinno być dobierane zgodnie z systemem płuczki wiertniczej i materiałem sita. Unikaj narzędzi lub metod, które mogą uszkodzić siatkę lub uszczelki. Podczas planowanej konserwacji należy sprawdzić silniki wibracyjne, sprężyny, konstrukcję wsporczą, obszar zbierania cieczy i ścieżkę wyładowania urobku. Miejsce pracy powinno również przechowywać kompatybilne zapasowe sita i rejestrować daty wymiany, warunki wiercenia, zdarzenia zatykania i żywotność sita. Historia eksploatacji jest cenna dla późniejszego wyboru sita.
Integracja sit z systemem kontroli osadów
Sito nie jest izolowanym materiałem eksploatacyjnym. Jego wydajność powinna być skoordynowana z zbiornikami na płuczkę, pompami odśrodkowymi, desanderem, desiliterem, mud cleanerem i wirówką dekantacyjną. Przed sfinalizowaniem pakietu kontroli osadów należy zdefiniować system płuczki wiertniczej, oczekiwany typ osadów, natężenie przepływu, zmiany między sekcjami otworu i trasę transportu urobku. Odpowiedni etap wstępnej separacji może zmniejszyć zużycie i przeciążenie urządzeń znajdujących się niżej oraz wspierać bardziej stabilne odzyskiwanie płuczki wiertniczej.
W przypadku projektów z długimi okresami eksploatacji lub częstymi zmianami warunków wiercenia, warto przeprowadzić testy próbek przed mobilizacją. Należy wspólnie ocenić wydajność separacji, straty płynu, przepustowość, wygodę konserwacji i żywotność sita. Doświadczony dostawca systemu kontroli osadów może wykorzystać próbki płuczki wiertniczej i warunki terenowe do wsparcia bardziej praktycznej konfiguracji sita i przesiewacza.
